دليل : ابو على طبرسى گويد : دليل قول كسى كه در وصل الف را تثبيت كرده اينست كه در قرآن مجيد چنين آمده و آن اساس آيه و آيات قرآنى است تشبيه بقوافى نموده از جهتى كه آن مقاطع آيات است ، پس هم چنان كه تشبيه كرده ( اكرمن و اهانن ) را بقافيه‌ها در حذف ياء از آنها چنانچه حذف شده در مثل قول شاعر : من حذر الموت ان ياتين * و اذا ما انتسبت له انكرن كسى كه مردم را از مرگ ميترسانيد كه ناگهان آيد وقتى كه مرگ به سراغش آمد انكار نمود . همين طور تشبيه نموده اين را در اثبات الف بقافيه‌ها ، و امّا كسى كه الف را در وصل انداخته ، پس او اثبات آن را در قوافى ميداند و حال آنكه رؤس آيات قافيه نيست ، پس در وصل حذف مىشود چنانچه در غير آن هم حذف مىشود از چيزهايى كه در وقف ثابت ميماند مثل تشديدى كه ملحق مىشود بحرفى كه بر آن وقف مىشود ، و اين هنگاميست كه در خطا ثابت باشد پس شايسته است كه حذف نشود چنانچه هاء وقف از كلمه ( حسابيه و كتابيه ) حذف نميشود و اينكه آن جارى مىشود مجراى موقوف عليه و وصل هم نميشود اعراب : أَنْ تَفْعَلُوا موصول وصله است در محلّ رفع بسبب مبتداء بودن براى اينكه آن استثناء منقطع ، و خبر آن محذوف و تقديرش اينست لكن فعلكم الى اوليائكم معروفا جائز لكن كار خوب شما بدوستانتان رواست . وَ إِذْ أَخَذْنا در ظرف عامل ، اذكروا قول خداى سبحان إِذْ جاءَتْكُمْ